Eenvoudig en niet makkelijk

‘Bij de behandelend arts lijkt drempelvrees te bestaan voor relatief eenvoudige euthanasieaanvragen’, schrijft Sytske van der Meer in een opiniërend artikel in Medisch Contact nummer 4. De redactie haalt de zin uit de inleiding en maakt er een kop van: ‘Onterechte huiver voor relatief eenvoudige euthanasieaanvragen.’ Een kop die de aandacht trekt.

Hoofdredacteur Hans van Santen van Medisch Contact reageert in hetzelfde nummer met een column op het woord ‘eenvoudig’. Ook KNMG-voorzitter René Héman geeft zijn mening op de website van de KNMG. ‘Ik geloof niet dat er eenvoudige euthanasievragen bestaan’, schrijft hij. Op Twitter barst vervolgens een discussie los, waarbij het dan wel gaat over het inwilligen van de euthanasie door de arts dan wel over het aanvragen van euthanasie door de patiënt.

Het is jammer dat de zin van het artikel van Sytske van der Meer uit zijn verband is getrokken en dat over de essentie van het artikel nauwelijks wordt gesproken. Waar het om gaat, is dat we er vanuit de Levenseindekliniek fervent voorstander van zijn dat casus die duidelijk aan de wettelijke zorgvuldigheidscriteria voldoen – in het artikel aangeduid als ‘relatief eenvoudige euthanasieaanvragen’ – door de eigen arts worden opgepakt. Daarover zijn we het met René Héman volledig eens. Sytske van der Meer laat in het artikel met voorbeelden zien om wat voor soort casus het naar haar mening gaat.
Dat een euthanasieaanvraag voor de patiënt en een euthanasieverlening voor de arts niet makkelijk is, mag duidelijk zijn. Daar weten we bij de Levenseindekliniek alles van.