Lex van Waning Bolt: “Helpen als het leven niet meer leefbaar is”

Lex van Waning Bolt heeft in de 32 jaar dat hij nu huisarts is mensen begeleid “van de wieg tot het graf”. Naast zijn praktijk is hij actief als arts voor de Levenseindekliniek. “Als het leven niet meer leefbaar is, kun je mensen helpen door het te doen ophouden.”

Praktisch al vanaf het begin van het ontstaan van de Levenseindekliniek is hij bij onze stichting betrokken. “Euthanasie hoort bij het leven”, vertelt hij. “Toen ik hoorde dat de Levenseindekliniek nodig was, omdat mensen nergens anders met hun hulpvragen terecht konden, heb ik mij gelijk aangemeld. Ik had het in mijn eigen praktijk heel druk, maar vond en vind dat je mensen die op dit punt in hun leven zijn aangekomen niet aan hun lot mag overlaten.”

Verbinding

Dat hij het werken voor de Levenseindekliniek naast zijn eigen praktijk kon doen, was voor hem een pré. “Het mooiste van dit werk is de verbinding die je onmiddellijk met een patiënt hebt. Het gaat niet over koetjes of kalfjes; je praat over de behandeling die gaande is en over de euthanasiewens. Het zijn vaak heel indringende gesprekken. Het is namelijk nogal wat iemand te vragen waarom het leven hem niet meer lief is.”
De opluchting bij patiënten als het euthanasieverzoek wordt gehonoreerd is kenmerkend. “De druk is eraf. Ze hoeven niet meer te strijden.”

Artsen begeleiden

“Artsen denken vaak dat euthanasie ingewikkeld is”, vervolgt hij. “En als je het in je praktijk niet vaak tegenkomt, kan het inderdaad lastig zijn om te weten wat de regels precies zijn. Dan lijkt het soms makkelijker mensen door te sturen naar de Levenseindekliniek. Toch is dat niet altijd nodig. Bij elk dossier ga ik het gesprek met de huisarts aan om te vragen of hij of zij de hulpvraag niet liever zelf oppakt. Vanuit het Expertisecentrum Euthanasie van de Levenseindekliniek kunnen we daarin begeleiden. En dat doen we graag.”