Mijn moeder kreeg haar waardigheid terug

“Het euthanasietraject van mijn moeder was een redelijk drama”, vertelt Corinne van Roozendaal. Nadat haar moeder, Jettie van Roozendaal, had aangegeven dat zij niet langer wilde leven, ging de familie het traject in met de behandelend arts. Deze ondernam echter geen stappen en hield de familieleden in het ongewisse over verdere mogelijkheden. Bij toeval kwamen zij in contact met de Levenseindekliniek, die de euthanasieaanvraag wel wilde onderzoeken.

Volle verstand
“Mijn moeder lag al twaalf jaar in een verpleeghuis. Zij heeft twee keer een hersenbloeding gehad, was verlamd, incontinent, kreeg gemalen voedsel en kon niet meer lezen, terwijl dat haar grote hobby was. Op een gegeven moment liet zij weten dat zij er klaar mee was. We hebben dit bij de verpleeghuisarts aangegeven. Eerst leek de arts mee te willen werken, maar zij bleef vaag in haar handelen. Zij zei dingen als: ‘Maar iedereen vindt mevrouw zo aardig; ze wil toch dat haar haren netjes geknipt worden en haar nagels gelakt’. Zij kon de doodswens van mijn moeder niet aanvoelen. Het maakte mijn moeder boos. Zij voelde zich niet serieus genomen en vreselijk eenzaam. De verpleegkundigen wisten ook niet goed hoe zij met haar euthanasiewens om moesten gaan. Eén van hen zei: ‘Dan moet u stoppen met eten.’ Maar voor die optie wilde mijn moeder niet kiezen. Ze wilde met haar volle verstand uit het leven stappen.”

Glashelder
Corinnes vader kwam toevallig in contact met een arts van de Levenseindekliniek, die aangaf dat zijn vrouw wel degelijk in aanmerking kon komen voor euthanasie. “We hebben de formulieren ingevuld. Daarna volgden een aantal gesprekken met het ambulante team van de Levenseindekliniek. Mijn moeder was niet altijd even glashelder meer, maar in deze gesprekken was zij dat wel. Zij gaf aan dat de gesprekken haar haar waardigheid teruggaven, omdat er serieus naar haar geluisterd werd.”
Na een aantal gesprekken concludeerde het team van de Levenseindekliniek dat Jettie van Roozendaal voor euthanasie in aanmerking kwam. “Het team heeft hun keuze ook aan mijn drie broers uitgelegd. Ik vond het heel fijn dat ik dat aan deskundigen kon overlaten.”
Jettie van Roozendaal kreeg in haar oude huis, bij haar echtgenoot thuis, in november 2015 euthanasie, omringd door haar man en vier kinderen.

In de kou
Na de dood van haar moeder heeft Corinne samen met haar vader een gesprek gehad met de directie van het verpleeghuis, om duidelijk te maken hoezeer de behandelend arts Jettie in de kou had laten staan. Ook zijn ze daarna nog teruggegaan naar het verpleeghuis om met de verpleegkundigen te praten over de euthanasie van hun moeder en het moeizame traject. “Al heeft mijn moeder er niets meer aan, ik wil dat het een volgende keer bij anderen beter gaat.”