Vraag & antwoord – U wilt hulp

Uit de jaarverslagen van de Levenseindekliniek blijkt dat van alle verzoeken ongeveer een derde wordt ingewilligd. Een derde wordt afgewezen omdat niet aan de criteria wordt voldaan, en nog eens een derde komt niet tot euthanasie omdat de patiënt al overlijdt voordat het verzoek is onderzocht, niet meewerkt aan het opvragen van gegevens of het verzoek intrekt. Terminale kankerpatiënten zien hun verzoek vaker gehonoreerd dan psychiatrische patiënten en mensen met dementie.

Dat is moeilijk te zeggen en hangt helemaal af van uw persoonlijke situatie. Terminaal zieke kankerpatiënten bijvoorbeeld kunnen soms heel snel geholpen worden, terwijl psychiatrische patiënten rekening moeten houden met langdurig onderzoek dat vele maanden vergt.

Niets. De Levenseindekliniek heeft met alle zorgverzekeraars afspraken gemaakt over vergoeding van de kosten. Die worden dus gedekt door uw zorgverzekering.

Nee. Hoewel de naam anders suggereert, heeft de Levenseindekliniek geen kamers, bedden en verzorgers voor uw overlijden. De Levenseindekliniek heeft in het hele land teams van artsen en verpleegkundigen, die bij de patiënten thuis komen en daar ook de euthanasie geven. De ervaring heeft geleerd dat vrijwel iedereen daar de voorkeur aan geeft en dat aan een ‘overlijdenskliniek’ geen behoefte is. De Levenseindekliniek is dus ook geen hospice.

Na de aanmelding (via internet of een ingevuld aanmeldingsformulier) wordt een eerste screening gedaan van de patiënt en mogelijk worden nog aanvullende medische gegevens gevraagd. Lijkt iemand in aanmerking te komen, dan volgt er een gesprek door een team bij de aanvrager thuis. In dit gesprek en vervolggesprekken, zo mogelijk ook met de naasten, doen de arts en de verpleegkundige een beoordeling. Tijdens deze gesprekken kunnen er momenten zijn waarop ook het team van de Levenseindekliniek kan besluiten om het euthanasieverzoek niet in te willigen. Iedere hulpvrager kan altijd, al is het op het allerlaatste moment, besluiten om niet door te willen gaan met de procedure.

De wet stelt dat de arts die u euthanasie geeft tot de overtuiging moet zijn gekomen dat u ondraaglijk en uitzichtloos lijdt, behandeling geen zin meer heeft en er geen redelijke andere alternatieven meer zijn. De arts moet daarnaast zeker weten dat het úw verzoek is (en dus niet van familie), dat het verzoek duurzaam is (dus niet in een opwelling gedaan) en dat u goed begrijpt wat de consequentie is van wat u vraagt. U moet wilsbekwaam zijn.

Ook de Levenseindekliniek moet zich houden aan de wet. Dat betekent dat er medische gegevens worden opgevraagd en er nieuw medisch onderzoek wordt gedaan om te bepalen of wordt voldaan aan de criteria van de wet. Soms kan er aanvullend onderzoek nodig zijn van een medisch specialist, een psychiater of geriater. De arts van de Levenseindekliniek raadpleegt daarnaast ook nog een onafhankelijk arts, de zogenoemde SCEN-arts, die zich over uw verzoek zal buigen.

De eerste stap is uw eigen arts om euthanasie vragen. Pas als die niet aan uw wens kan voldoen, kunt u zich tot de Levenseindekliniek wenden. De Levenseindekliniek helpt alleen mensen die eerst bij hun behandelend arts een euthanasieverzoek hebben ingediend. Hebt u dat gedaan en kan of wil uw arts niet aan uw verzoek voldoen, dan vindt u hier ons aanmeldingsformulier. Lukt het niet via die weg, dan kunt u via 070 – 352 4141 contact opnemen.

Load More